Image and video hosting by TinyPic یوسف گمگشته باز آید به کنعان غم مخور.......کلبه ی احران شود روزی گلستان غم مخور
هرگاه مرد با ایمان برادر خود را خشمگین ساخت ، میان خود و او جدائى انداخت . [ گویند : حشمه و أحشمه ، چون او را بخشم آورد . و گفته‏اند شرمگین شدن و خشم آوردن را براى او خواست . و آن گاه جدائى اوست ] . [ و اکنون هنگام آن است که گزیده‏هاى سخن امیر مؤمنان علیه السّلام را پایان دهیم ، حالى که خداى سبحان را بر این منّت که نهاد و توفیقى که به ما داد سپاس مى‏گوییم . که آنچه پراکنده بود فراهم کردیم و آنچه دور مى‏نمود نزدیک آوردیم . و چنانکه در آغاز بر عهده نهادیم بر آنیم که برگهاى سفید در پایان هر باب بنهیم تا آنچه از دست شده و به دست آریم در آن برگها بگذاریم . و بود که سخنى پوشیده آشکار شود و از آن پس که دور مینمود به دست آید . و توفیق ما جز با خدا نیست . بر او توکل کردیم و او ما را بسنده و نیکوکار گزار است . و این در رجب سال چهار صد از هجرت است و درود بر سید ما محمد خاتم پیمبران و هدایت کننده به بهترین راه و بر آل پاک و یاران او باد که ستارگان یقین‏اند . ] [نهج البلاغه]

بهار 1387 - من و گل نرگس

جستجو در وبلاگ:
Powerd by: Parsiblog ® team.
تنهایم...(یکشنبه 87 خرداد 26 ساعت 1:11 صبح )

                                                                       

دنیا چه کوچک شده !                                                          
و تو چه بزرگ                                                                 
و جاده ها چه طولانی
شاید هنوز مسافری در مه مانده باشد
تا باران?
تنهاییش را خیس کند.
تنهایم؛...
در کویری خلوت و خاموش،
صدایی نیست که ترنم خواستن باشد
و یا نسیمی که طراوت باران را ترانه کند.
تنهایم؛...
سکوت لالایی احساس من است

 

 

 

 

س ک و ت...


» نرگس*
»» شاخه نرگس ( نظر)

   1   2   3   4   5   >>   >
اوقات شرعی

بازدیدهای امروز: 0  بازدید
بازدیدهای دیروز: 2  بازدید
مجموع بازدیدها: 17499  بازدید
[ صفحه اصلی ]
[ پست الکترونیک ]
[ پارسی بلاگ ]
[ درباره من ]

بهار 1387 - من و گل نرگس
نرگس*
» آرشیو یادداشت ها «
پاییز 1387
تابستان 1387
بهار 1387
زمستان 1386
» موسیقی وبلاگ » اشتراک در خبرنامه «